Het gevaar van een septische put

Naar alle lezers van deze website toch even een waarschuwing: pas altijd erg op vooraleer je in een septische put gaat werken.

 

Een (kort) overzicht van de mogelijke gevaren:

 besmetting door de bacteriën aanwezig in de put

 ontstaan van giftige gassen (meer info over de chemische reacties in je put)

 instortingsgevaar

 opdrijven van de put als die leeg staat en het grondwater hoog staat

Pas daarnaast natuurlijk ook op: er bestaat steeds valgevaar!

 

Waterstofsulfide: een gevaarlijk gas

Bij het ruimen van je septische put: let altijd op voor waterstofsulfide-gas (H²S)! Dit is een gas met een kenmerkende rotte eierengeur die zeer giftig is. Dat gas kan vrijkomen bij chemische reacties in je septische put, zie de uitgebreide uitleg over de chemische reacties in een septische put.

 

Giftigheid

Zwavelwaterstof wordt beschouwd als een breed-spectrum gif, hetgeen betekent dat het gif meerdere systemen in het lichaam beïnvloed. Het is evenwel het zenuwstelsel dat het meest beïnvloed wordt.
De toxiciteit van H2S is vergelijkbaar met die van waterstofcyanide, het gas dat de nazi’s gebruikten om de joden te vergassen. H2S vormt een complex met ijzer in de mitochondriaal cytochroomenzymen, waardoor het gas de zuurstofbinding en dus ook de cellulaire ademhaling blokkeert.
Waterstofsulfide komt van nature in het milieu en de darm voor, en enzymen in het lichaam zijn in staat de stof in het ongevaarlijke sulfaat om te zetten. Daarom dat lage niveaus van sulfide niet gevaarlijk zijn.
Waterstofsulfide is reeds merkbaar vanaf concentraties vanaf 0,02 ppm of

  • 0,0047 ppm waarnemingsdrempel; de concentratie waarbij
    bij 50% van de mensen de kenmerkende geur kunnen detecteren van
    waterstofsulfide, gewoonlijk omschreven als “rotte
    eieren”.
  • 10-20 ppm is de grens voor de irritatie van de ogen.
  • 50-100 ppm leidt tot oogschade.
  • Bij 150-250 ppm raakt reukzenuw is verlamd na een paar
    inhalaties, en de geur verdwijnt, vaak samen met besef van het
    gevaar.
  • 320-530 ppm leidt tot long-oedeem en mogelijks de dood.
  • 530-1000 ppm leidt tot sterke stimulatie van het centrale
    zenuwstelsel en snelle ademhaling, wat leidt tot een verlies van de bewustzijn;
  • 800 ppm is de dodelijke concentratie voor 50% van de mensen wanneer ze gedurende 5 minuten blootgesteld worden (LC50).
  • Concentraties van meer dan 1000 ppm leiden tot een verlies van de ademhaling

 

Behandeling & symptomen

De blootstelling aan lagere concentraties kan leiden tot irritatie van de ogen, een zere keel en hoesten, misselijkheid, kortademigheid en vocht in de longen. Deze symptomen verdwijnen meestal binnen een paar weken.

Op langere termijn kan een lage blootstelling leiden tot vermoeidheid, verlies van eetlust, hoofdpijn, prikkelbaarheid, slecht geheugen, en duizeligheid.

De behandeling omvat onmiddellijke inademing van amylnitriet, injecties van natriumnitriet, inademing van zuivere zuurstof, …