Inwoner van Geraardsbergen moet meer dan vijfduizend euro betalen voor rioolaansluiting

“Vier jaar geleden kochten wij een stuk grond in de Spoorwegstraat in Nederboelare. Geen grond in een afgelegen natuurgebied, maar wel gelegen binnen de stadsring van Geraardsbergen. We kregen een bouwvergunning waarin stond dat de woning gelegen was in woongebied, en aan een voldoende uitgeruste weg. Ook stond in de vergunning dat de stad of zijn onderaannemer, de Vlaamse Maatschappij voor Watervoorziening, voor aansluiting op het rioleringsnet zou moeten op de grens van mijn perceel met het openbaar domein. Toen ik echter mijn aanvraag indiende voor rioolaansluiting, kreeg ik van de VMW een brief waarin stond dat het dichtstbijzijnde aansluitingspunt 16 meter van mijn perceel verwijderd ligt, en dat wij alle kosten voor het openbreken en herstellen van de straat, en voor het leggen van riolering op openbaar domein voor onze rekening moeten nemen.”

D’Hose stuurde een brief en verschillende e-mails naar het stadsbestuur waarin hij het aanmaande om uit te voeren wat in de bouwvergunning staat, namelijk aansluiting op de grens met het openbaar domein, maar hij kreeg nul op het rekest. “Ik moet volgens het stadsbestuur de werken bekostigen. Bovendien mag ik geen goedkopere aannemer zoeken. Bovendien wordt het door ons betaalde stuk riolering, als het er éénmaal ligt, eigendom van de stad. Als er dus andere mensen later aansluiten op dat stuk riolering, zijn de lusten voor het stadsbestuur.” En de knotsgekke situatie gaat volgens D’Hose nog verder: “Van de VMW kreeg ik te horen dat in identieke gevallen een inwoner van bijvoorbeeld Lierde (een gemeente waar de VMW het beheer van de riolering van de gemeente heeft overgenomen) slechts 750 euro zou moeten betalen, zijnde de aansluitingskost. Maar Geraardsbergen heeft beslist om het beheer van de rioleringen in eigen handen te houden, en dit leidt tot dergelijke wantoestanden, waarbij particulieren verplicht worden om werken op openbaar domein te bekostigen.” D’Hose is niet van plan om het hierbij te laten: “De stad ontvlucht de plichten die ze zelf zwart op wit op papier heeft gezet. Ik zal dan ook voldoening moeten zoeken via gerechtelijke weg.” En hij besluit: “Ik vind het een zeer spijtige en verontrustende zaak dat het stadsbestuur er niet meer in slaagt om zijn verplichtingen tegenover zijn bevolking na te komen. Waar gaan we naartoe als de overheid de financiering van openbare werken op de burgers afschuift? Waarvoor betalen de mensen dan nog belastingen?”